Museum Voorschoten

Museum Voorschoten

In het hart van Voorschoten

Kleine Zaal

Tentoonstellingen in de Kleine Zaal

In de Kleine Zaal schenken we aandacht  aan thema’s die bepalend zijn geweest voor de geschiedenis van Voorschoten. Heeft u als bezoeker ideeën of voorstellen,  gebruik dan HIER het contactformulier.

In de sfeer van Rembrandt

5 oktober t/m 3 november

en van 18 november t/m 1 december

Ook Museum Voorschoten doet mee met het Rembrandtjaar. In onze Kleine Zaal zijn in de maand oktober kunstwerken te zien waarvoor een werk van Rembrandt de inspiratie vormde. Het Rijksmuseum schreef een wedstrijd uit om een kunstwerk te vervaardigen in de sfeer van de Meester. Hieraan deden een aantal plaatselijke kunstenaars mee. Het werk van Maria Kroon werd geselecteerd door de jury van het Rijksmuseum en heeft daar de afgelopen maanden gehangen. En is dus nu te zien in ons museum! Huub Breuer, historicus met een specialisatie in kunst en de Nederlandse Gouden Eeuw (bij ons mag de term nog) gaf bij de openingeen introductie op het werk van Rembrandt. Deze zeer interessante inleiding geven wij onderstaand integraal weer.

Goedemiddag, welkom in Museum Voorschoten. Een bijzonder welkom aan de deelnemers van deze expositie, jullie familie en vrienden. mijn naam is Huub Breuer. Ik ben bij het Museum Voorschoten als vrijwilliger verbonden in de tentoonstellingsgroep Ik ben een historicus met een specialisatie in kunst en de gouden eeuw. Dan is dit natuurlijk mijn jaar, het Rembrandtjaar. Het is niet zonder reden dat we zijn 350e sterfdag herdenken. Weinig mensen vinden het lelijk, maar iedereen zal het er over eens zijn, Rembrandt is Nederlands grootste schilder, het is niet voor niets dat deze tentoonstelling nu gehouden wordt. Wie kan zich de tentoonstellingen van vorig jaar herinneren, 350e sterfjaar na Gabriel Metsu, waar het Mauritshuis toch veel werken van heeft? Niemand, want het was geen Gabriel Metsujaar. Hoe komt dat toch?
Het eerste punt is dat Rembrandt gewoon een goede schilder was. Als je zijn vroege werken ziet, dan valt het meteen op; de man had talent. Maar talent is niet voldoende. De kunstenaars hier aanwezig zullen het weten, oefening baart kunst. Rembrandt heeft les gehad van goede leermeesters (Jacob van Swanenburgh en Pieter Lastman) , bovendien heeft hij ook de mogelijkheden gehad om deze lessen te volgen. Er werd niet verwacht dat hij de molen van zijn vader zou overnemen met drie oudere broers en zijn ouders waren welvarend genoeg om hem naar de Leidse universiteit te sturen én hem deze lessen te laten volgen. Hoe gelukkig is dat? Ik denk dat er vandaag nog veel mensen jaloers op zullen zijn. Maar deze factoren hadden veel Nederlandse schilders, schilders zoals Gabriel Metsu. Welvaart, talent, smaak, het vormde de basis.
Wat Rembrandt anders maakte was een zelfverzekerd karakter. Dat niet alleen, hij was niet bang om anders te zijn, een kenmerk van vele grote namen. In tegenstelling tot de trend ging Rembrandt en zijn compagnon, met wie hij in Leiden tot 1631 een atelier deelde, niet naar Italië om de oude meesters te bestuderen. Wel adopteerde hij het populair en dramatische clair-obscur in zijn werken, (extreem) contrast tussen licht en donker. Dit was typisch Caravaggio, een schilder uit Rome, die enorm veel teweeg heeft gebracht. Maar dit was al tot Rembrandt doorgekomen via etsen en de schilders die wel naar Italië waren geweest. (Utrechtse caravaggisten: Hendrick ter Brugghen, Dirck van Baburen en Gerard van Honthorst) Dit is ook duidelijk terug te zien in de werken die hier hangen, het spel van licht en donker.
Zelfverzekerd ook omdat hij zijn eigen stijl begint te ontwikkelen. Niets verfijning, bonte kleuren en gedetailleerd werken, maar langzaam wordt zijn werk grover en grover, tegen de markt in. Dit heeft te maken met zijn creatieve geest, zijn financiële positie en met lef. Ja, hij gaf geld uit als water, hij had het slimmer aan kunnen pakken, maar veel kunstenaars staan niet bekend om hun talent met cijfers, daarvoor heb je tegenwoordig boekhouders. Met de verfijnde portretten uit de jaren dertig van de Amsterdamse elite (Maarten en Oopje) heeft hij rijkdom en faam verworven. Ik kan me voorstellen dat hij wat anders wil. Saskia overlijdt, dat doet ook iets met een mens. Je ziet steeds duidelijk dat zijn werk ontwikkelt. Het beroemde portret van Jan Six heeft duidelijk penseelstreken op zijn rode mantel in plaats van knopen. Zijn schilderij De twee moren, die in het Mauritshuis hangen, waarbij de twee Afrikaanse mannen haast wegvallen tegen de donkere achtergrond (geen clair-obscur hier) lijken meer op een schilderij van Gustave Courbet, die toch tweehonderd jaar later leefde. Ook zijn Joods Bruidje met zijn dikke klodders verf en haastige strepen is meer een werk van de toekomst.
Dat maakt Rembrandt zo populair. Zijn laat werk viel in zijn eigen tijd minder goed, maar er waren genoeg vooruitstrevende geesten die het wilden hebben. Daarnaast is het net zoals nu, soms wil je iets hebben om erbij te horen, niet omdat je het mooi vindt. Zelfs in de negentiende en twintigste eeuw, toen men zich afzette tegen de oude kunst, was Rembrandt nog steeds ‘modern’. Gabriel Metsu was toen oubollig. Rembrandts oeuvre, die hij in veertig jaar tijd heeft geschilderd, dekt de smaak van meerdere eeuwen. Als je van oude kunst houdt, houd je van zijn vroege werk, houd je van moderne kunst, houd je van zijn late werk.
Maar Rembrandt voerde zelf ook een goede PR (misschien onbewust). Vanaf 1628 maakte hij etsen van zijn werk, een druktechniek waardoor je een grote oplage kunt maken. Etsen zijn goedkoop, waardoor ze zich snel verspreidden. Hij heeft er ongeveer 300 gemaakt in zijn leven. Rembrandt zelf had etsen van veel belangrijke schilderijen als inspiratie. Zo waren zijn schilderijen bij veel mensen bekend zonder dat ze het werk in het echt gezien hadden. Zijn techniek, zijn thema’s en zijn composities zijn buitengewoon veel gebruikt, zodat werken onbewust, maar zeker ook bewust, verward werden én worden met Rembrandts. Ongeveer 300 schilderijen zijn aan Rembrandt toegeschreven, over ongeveer honderd schilderijen bestaat een twijfel die niet met de huidige technieken op te lossen is. Daarnaast zijn er in de tijd van Rembrandt zelf al mensen die hem naschilderen. En zo zal het altijd blijven. Met de huidige mobiliteit, online en offline, zien we veel, we zien ook veel Rembrandt. Rembrandt inspireert, want zoals ik al eerder zei, zijn werken zijn zo divers, er is altijd wel iets dat je mooi vindt. Dat is in deze tentoonstelling ook te zien. Ieder is op zijn eigen manier geraakt door Rembrandt. Sommigen hebben zijn schetsmatige tekeningen als voorbeeld gebruikt, in werken zie je de clair-obscur techniek terug. Techniek, thema en compositie over veertig jaar van het leven van Rembrandt. Dat levert genoeg inspiratie voor de eeuwigheid..

Peace Posters

november t/m 17 november

De Vredesposterwedstrijd (Peace Poster Contest) is een wedstrijd voor kinderen van 11-13 jaar, ieder jaar wereldwijd georganiseerd door Lions Clubs International.De gedachte is dat honderdduizenden kinderen bezig zijn met hetzelfde thema: Vrede. Het thema is ieder jaar anders, 200r 2019-2020 geldt ‘De reis van Vrede’

Kinderen geven in een tekening uiting van hun gevoelens over vrede. Achter iedere tekening zit een bijzonder kind met haar/zijn gevoelens. De Lionsclub Voorschoten organiseert de Peace Poster wedstrijd voor de Voorschotense scholen. De winnaar wordt op 9 november om 14.00 uur bekend gemaakt. De beste 30 posters blijven daarna tot en met 17 november nog te bekijken in de Kleine Zaal van het museum. De toegang tot de kleine zaal is tijdens deze week gratis.

Vorig jaar leverde Voorschoten de nederlandse winnares, Dagmar van der Zalm.
Tijdens de Lions VN-dag op 9 maart 2019 in Den Haag kreeg zijvan de voorzitter van de Gouverneursraad, Joost Avis, een indrukwekkende speech en een mooie set teken- en schildermateriaal als aanmoediging voor het mooie werk dat zij doet.